Een bonte, humoristische, poëtische en waar mogelijk actuele blik op wat zich ten onzent zoal aan relevante beelden aandient is aan te klikken op http://www.charmantwerpen.be/:

Welgemutst

De lessen zijn gedaan. De tram stroomt vol uniform.
Vol bewegingsdrang, zoals een vis is, kleine jeugd
alom plotsklaps. Jongens willen wijsjes en meisjes
schoentjes. Daar horen zoentjes bij. Al is het maar
in gedachten. Zie ze eens naar de toekomst groeien.

Ze snuiven fris. En lachen elkaar zacht toe, broos
als het marsepeinen gezicht van de mutslangoer.

Wat Antwerpen en Rome gemeen hebben
Wat hebben Antwerpen, Bir Hakeim, Campo Formio (nu Campoformido), Iéna (Jena in het Duits), Rome, Sebastopol, Solferino (al is dat de facto slechts een dorp) en Stalingrad gemeen? Het zijn, zo zocht ik na, de énige buitenlandse steden waarnaar in Parijs een metrostation is genoemd. Ik geef het toe: volkomen irrelevant, maar bij dezen toch even geboekstaafd.

Een kwestie van concentratie
Hoe makkelijk onze geest, door goochelaars bijvoorbeeld, te misleiden is. Een prachtig voorbeeld van ons onvermogen alles te vatten: onlangs werd een groep vrijwilligers gevraagd of ze een videofilm wilden bekijken. Daarop waren basketballende mensen te zien, de ene helft in zwarte, de andere in witte truitjes. De opdracht was om te turven hoeveel passes de ‘witten’ naar elkaar gaven, een bezigheid die veel concentratie vergt. Ondertussen liepen er (bizar, maar waar!) verschillende gorilla’s langs het basketbalveld. Toen de vrijwilligers achteraf werd gevraagd hoeveel gorilla’s ze hadden gezien reageerden ze wat lacherig. Ze hadden géén gorilla’s gezien! Wél konden ze perfect zeggen hoeveel passes de witte ploeg had gegeven….

Een vanzelfsprekende zaak
Zat in de Kruidtuin met een toevallige buurman op een bankje in het zonnetje te babbelen over van alles en nog wat. Op zeker moment zei hij dat het hem verbaasde hoeveel Italianen een i in hun naam hebben. Hij noemde Mussolini. En Berlusconi. Voetballers als Rossi, Schilacci en Vieri. Om over te schakelen op wielrenners. Coppi, Bartali, Gimondi, Pantani, Bettini, Cippolini, Petacchi….Ik antwoordde: “Da’s logisch: ze komen immers niet voor niets uit I-talië!” Hij begreep het niet, maar ik vind het zelf eigenlijk best wel een leuk grapje.

Nóóit van gehoord
Onvoorstelbaar, in onze beleving dan toch, dat iemand zijn naam niet kent. Maar ook grappig. Een katholieke toerist raakte in Australië het kruisje om zijn hals kwijt. Hij stapte een juwelierszaak binnen en vroeg daar of ze hem aan een nieuw kruisje konden helpen. Jawel hoor, dat konden ze. Hij had zelfs de keuze: “We have a plain cross, and a cross with a little man on it!”….

Koekoek, Kuckuck, cuckoo, coucou
Me even geconcentreerd beziggehouden met de namen van vogels in het Nederlands, Duits, Engels en Frans. Aan de hand van de data in Vogels in volksgeloof, magie en mythologie van Johan Boussauw. Er zijn maar drie vogels die in deze talen volslagen anders heten. De lijster is respectievelijk Drossel, thrush en grive; de kauw Dohle, jackdaw en choucas en de roodborsttapuit Schwarzkelchen (eigenaardig: hier niet de rode borst maar de zwarte keel), stonechat en traquet. Maar er zijn er ook drie die we allemaal bijna hetzelfde noemen: de hop die onze buren als Hopf, hoppoe en huppe kennen, de valk die Falke, falcon en faucon wordt genoemd en natuurlijk de gevlerkte onomatopee koekoek: Kuckuck, cuckoo en coucou. Maar dit alles natuurlijk geheel terzijde.

Ik was even in Nederland, waar ik weer werd getroffen door de onvoorstelbare Oranje-gekte. Het halve land is gehuld in die behalve voor citrusvruchten en wortelen zo gruwelijke kleur. Waar ik van schrok is het enorm hoge percentage ‘gelovigen’ dat er blijkens enquêtes van overtuigd is dat het Nederlands elftal Europees kampioen gaat worden. Wat zullen ze ontgoocheld zijn als straks blijkt dat Marco van Basten en zijn Amsterdamse kliek de groepsfase niet eens overleefd hebben....

Vliegend Eiland
De avonturen van Jan en Ingrid, de verdwijning van Antoine de Saint-Exupéry, wilskracht, lulkoek en plankjes zagen. Je kunt het zo gek niet bedenken of het komt wel aan bod op die wonderlijke blog Vliegend Eiland. Breng een bezoekje en je bent verkocht!

www.vliegendeiland.blogspot.com

Meikever, vlieg!
In de onvolprezen galerie De Zwarte Panter aan de Antwerpse Hoogstraat is momenteel de tentoonstelling Meikever, vlieg! van de net zo onvolprezen Jan Vanriet, van wie onlangs ook de nieuwe dichtbundel Stormlicht verscheen, te bekijken. In de van hem bekende poëtische stijl tovert hij de beschouwer weer wondertjes van schoonheid voor ogen. Aardig detail: er hangt een schilderij Mephisto, vormgegeven naar de acteur Gustav Gründgens (die onder meer te zien is in Fritz Langs klassieker M uit 1931). Dat was de zwager van Heinrich Mann, die hem zijn soepele aanpassing aan het Derde Rijk verweet en hem als Heinrich Höffgen vereeuwigde in de roman Mephisto. Die werd dan in 1981 weer magistraal verfilmd door Istvan Szabo, met een onvergetelijke Klaus Maria Brandauer in de titelrol. Ter zake: Jan Vanriet hing in De Zwarte Panter een foto van de echte Gustav Gründgens op, mét originele handtekening! Een detail, maar een aardig. Meikever, vlieg! is nog tot 22 juni te zien.

http://www.artsite.be/zwartepanter/