Talen
Er zijn mensen die zich ergeren aan anderstalige opschriften op etalages en winkelpuien. Ik kan me daar iets bij voorstellen. Vroeger was ook hier Frans de voertaal, maar toch alweer sinds een tijdje is Antwerpen officieel een Nederlandstalige stad. Het oogt dan ook merkwaardig om reclame te zien in een taal waarvan je geen jota begrijpt. Zoals op bovenstaande foto’s het Arabisch. Ik vind echter niet dat je alleen daarop, zoals bepaalde politici nastreven, een verbod zou moeten instellen. Als er al zo’n oekaze komt (hetgeen me onwaarschijnlijk lijkt want hoe weer je al dat Engels?), dient zij óók te gelden voor de joden. Daarover hoor je amper iemand, maar zij doen (getuige onderstaande opnamen) in bepaalde delen van de stad dan weer of het de gewoonste zaak van de wereld is publieke boodschappen in het Hebreeuws te stellen.

Louis Aragon indachtig
Exact honderdtienjaar geleden, op 3 oktober 1897, kwam in Parijs Louis Aragon ter wereld. Met André Breton en Philippe Soupault was hij in 1924 de grondlegger van het surrealisme, waarvan hij een belangrijk vertegenwoordiger was.

Les approches de l’amour et du baiser

Elle s’arrête au bord des ruisseaux Elle chante
Elle court Elle pousse un long cri vers le ciel
Sa robe est ouverte sur le paradis
Elle est tout à fait charmante
Elle agite un feuillard au dessus des vaguelettes
Elle passe avec lenteur sa main blanche sur son front pur
Entre ses pieds fuient les belettes
Dans son chapeau s’assied l’azur

Hetgeen Rokus Hofstede omzette naar :

Naderingen van de liefde en de kus

Ze staat stil aan de oever van beekjes Ze zingt
Ze holt Ze slaakt hemelwaarts een klinkende kreet
Onder haar losse kleed schemert het paradijs
Ze is een uitermate lief ding
Ze zwaait met een bebladerde tak boven de golfjes
De wezels schieten weg langs haar voet
Over haar ongerept voorhoofd strijkt traag haar blanke pols
Het azuur neemt plaats in haar hoed

Tricolor
Mocht het voortbestaan van het land afhangen van het aantal enthousiast vlaggende Belgicisten dan ziet het er beroerd uit voor België: in ons buurtje hangt er welgeteld één nationale driekleur uit een raam. Die misschien wel door haar eenzaamheid extra in het oog springt. Ik kan me zo voorstellen dat sommige mensen bij de aanblik ervan overvallen worden door een zekere tristesse….

Gaandeweg werd ze gewaar dat sinds het begin van de vijandelijkheden de Limburgse tongval van buurvrouw haar minder en minder opviel....

Actueel
Je moet niet denken dat problemen er zomaar plotsklaps zijn. Of dat ze zomaar verdwijnen. Dit is niet de omslag van het meest recente nummer van het opinieweekblad Knack. Het gaat om de cover van de editie van 28 juli 2004….

Lachen met Jeroom
Wie regelmatig de Humo leest kent zijn bizarre humor beslist: Jeroom verrast vaak genoeg met onverwachte invalshoeken. Hij knipoogt dikwijls naar bestaande strips, en haalt ook elementen uit actualiteit, films en oude kunst zijn werk binnen. De vogel Coco, Knuffeltje Knuffel, Reetman, Rex de Halve Hond en Sleepboot Bob zijn maar een paar van zijn protagonisten. Soms dienen de wenkbrauwen gefronst, maar grosso modo maakt Jeroom spitante plaatsjesreeksen. Neem bijvoorbeeld deze twee uit de bundel Beerschot (Grint/Van Halewyck, ISBN 90 803699 8 5) afkomstige stroken….

Waarborg
Naar het schijnt zijn er mensen (overwegend van de andere kunne) die in één oogopslag zien waar het om gaat, maar ik was bij het uitruimen van een doos oude spullen aangenaam verrast door de eenvoudige schoonheid van bovenstaand ‘ding’ zonder te weten wat het was. Die strakke geradeerde lijnen, die mysterieuze rondjes….Doe er een kader om en het is conceptuele kunst! Het betreft echter slechts de achterkant van een verpakkinkje drukknopen van de Grand Bazar. Gewaarborgd roestvrij, dat wel!

Ouderwetsch
Dat je in Roubaix aan het kuieren bent, en dat je je bewust bent van iets eigenaardigs maar niet van wát dan precies. En dat het dan ineens begint te dagen, vooral nadat je rondom je naar boven hebt gekeken. Miljoenen en miljoenen zijn er hier - met geld uit Parijs, of Brussel? - gespendeerd om een fonkelnieuw en hypermodern metronet aan te leggen met aansluiting op het grote Noord-Franse netwerk, maar de gemeente heeft klaarblijkelijk geen geld voor een centrale antenne-installatie. Robekenaren hebben geen kabel, maar plukken hun televisieprogramma’s nog ouderwetsch met een dakantenne uit de lucht. Ik ben van de generatie die antenneloos opgroeide, plotsklaps bossen stalen constructies naar de hemel zag groeien en die ook weer volledig zag verdwijnen. Testbeeld en bordjes met Storing – Even geduld a.u.b. komen me voor ogen. En als je het Te Deum van Marc-Antoine Charpentier in je hoofd hebt, raak je dat niet makkelijk kwijt….

http://www.youtube.com/watch?v=pLVWOuwsl7c