maandag 10 november 2008
Van oudsher is er een sterke band tussen mijn geboorteplaats Bergen op Zoom en mijn woonplaats Antwerpen, en die was in 1914 plotsklaps wel érg innig. Bergen werd overspoeld door Antwerpse vluchtelingen, en barstte weldra uit de voegen, getuige de aantekeningen die Resseler op 11 October 1914 maakte: “’s Zondags gingen we eventjes naar Bergen-op-Zoom [sic – Vlamingen plaatsen er altijd streepjes tussen], een stadje van 18.000 inwoners, maar toen nog vermeerdert [sic] met 200.000 vluchtelingen. Op de Groote Markt waren verscheidene veldkeukens opgericht, die voortreffelijk werk voor de vluchtelingen deden. In sommige straten kreeg men de indruk van in Antwerpen te zijn, overal hoorde men Antwerps praten.” Hij keerde redelijk snel naar de grote Scheldestad terug. Uit zijn levendige notities doemen hallucinante beelden op van vliegtuigen die bejaagd door lichtstralen bommen kwamen werpen in het nachtelijk duister. Dankzij Resseler weten we ook welke films wanneer waar draaiden. Op donderdag 18 October 1917 schreef hij: “Vanaf morgen worden in den pas heropende kinema Panthéon oorlogsfilmen opgevoerd; dat zijn de eerste die hier komen; morgen gaat De groote Slag aan de Somme.” Ook zijn tekeningen opgenomen, zoals de Aanval die Jos Leonard op 18 oktober 1917 vastlegde. Een boeiend boek voor iedereen die belangstelling heeft voor de stad, en de Eerste Wereldoorlog. (een uitgave van Pandora n.v., Bredabaan 61, 2930 Brasschaat, ISBN 97890-5325-294-9)
zondag 9 november 2008
Dichters aan de macht
Zuiver beschouwd ging het natuurlijk om een lichtelijk overdreven omschrijving, maar vandaag waren op de Antwerpse Boekenbeurs de Dichters aan de macht. Het gebeurt niet dikwijls dat zich zoveel poëten op zo’n kleine oppervlakte (afwisselend de Groene en Oranje Zaal van Antwerp Expo) zo dicht bij elkaar bevinden. Konden, in alfabetische volgorde, achter een microfoon worden gesignaleerd: Dirk Van Bastelaere, Huub Beurskens, Sacha Blé, Wineke de Boer, Martin Carrette, Paul Claes, Frank De Vos, Pat Donnez, Serge van Duinhoven, Luuk Gruwez, Miriam Van hee, Peter Holvoet-Hanssen, Mark Insingel, Bart Janssen, Roland Jooris, Patricia De Landtsheer, Ruth Lasters, Herman Leenders, Frédéric Leroy, Bart Meuleman, Leonard Nolens, Tony Rombouts, Erik Spinoy, Koen Stassijns, Ivo Van Strijtem, Peter Theunynck, Mark van Tongele, Marc Tritsmans, Peter Verhelst, Stijn Vranken en Willem van Zadelhoff.
Zuiver beschouwd ging het natuurlijk om een lichtelijk overdreven omschrijving, maar vandaag waren op de Antwerpse Boekenbeurs de Dichters aan de macht. Het gebeurt niet dikwijls dat zich zoveel poëten op zo’n kleine oppervlakte (afwisselend de Groene en Oranje Zaal van Antwerp Expo) zo dicht bij elkaar bevinden. Konden, in alfabetische volgorde, achter een microfoon worden gesignaleerd: Dirk Van Bastelaere, Huub Beurskens, Sacha Blé, Wineke de Boer, Martin Carrette, Paul Claes, Frank De Vos, Pat Donnez, Serge van Duinhoven, Luuk Gruwez, Miriam Van hee, Peter Holvoet-Hanssen, Mark Insingel, Bart Janssen, Roland Jooris, Patricia De Landtsheer, Ruth Lasters, Herman Leenders, Frédéric Leroy, Bart Meuleman, Leonard Nolens, Tony Rombouts, Erik Spinoy, Koen Stassijns, Ivo Van Strijtem, Peter Theunynck, Mark van Tongele, Marc Tritsmans, Peter Verhelst, Stijn Vranken en Willem van Zadelhoff.
En dan waren er ook nog een hoop dichters die niet optraden: Marleen De Crée, Jozef Deleu, Jess De Gruyter, Maarten Inghels, Hilde Keteleer, Frederik Lucien Delaere, Patricia Lasoen, Marc Reugebrink, Xavier Roelens, Gerd Segers, Lucienne Stassaert en Rose Vandewalle. Bijzonder was beslist ook de presentatie van de bij het Poëziecentrum verschenen bloemlezing Hotel New Flandres. Die werd samengesteld door Erwin Jans, Patrick Peeters en Dirk Van Bastelaere (foto), en biedt in een chronologische volgorde een uitwaaierend panorama op de Vlaamse poëzie van 1945 tot 2005.
zaterdag 8 november 2008
Toren even kwijt
Soms schrik ik als ik op weg naar huis de hoek van de Rosier naar de Maarschalk Gérardstraat om fiets omdat het dan net is of onze Sint-Joriskerk nog maar één toren heeft. Het duurt dan af en toe een fractie van een seconde dat ik vergeet dat ik wéét dat de aanblik binnen een ademtocht zal veranderen….
Soms schrik ik als ik op weg naar huis de hoek van de Rosier naar de Maarschalk Gérardstraat om fiets omdat het dan net is of onze Sint-Joriskerk nog maar één toren heeft. Het duurt dan af en toe een fractie van een seconde dat ik vergeet dat ik wéét dat de aanblik binnen een ademtocht zal veranderen….
vrijdag 7 november 2008
Het gaat goed met de tyto alba
Je kunt zo je vraagtekens plaatsen bij de opwarming van de aarde, maar het valt niet te ontkennen dat ze ook voordelen met zich meebrengt. Neem bijvoorbeeld de kerkuil, de tyto alba. Die ervaart de zachte winters als een zegen: twintig jaar geleden was de prachtvogel bij ons nagenoeg uitgestorven. En nu worden er records gebroken. Door de warmere winters zijn er meer muizen, en als er meer muizen (het hoofdvoedsel van de kerkuil) zijn heeft de vogel meer kans te overleven. De laatste jaren waren er gemiddeld honderd broedparen, maar in 2007 werd het fenomenale aantal van duizend broedgevallen gehaald. Er waren nesten tot vier kuikens, en meer dan honderd koppels brachten nog een tweede broedsel groot! Volgens de Kerkuilenwerkgroep Vlaanderen ziet het er ook voor dit jaar goed uit!
Je kunt zo je vraagtekens plaatsen bij de opwarming van de aarde, maar het valt niet te ontkennen dat ze ook voordelen met zich meebrengt. Neem bijvoorbeeld de kerkuil, de tyto alba. Die ervaart de zachte winters als een zegen: twintig jaar geleden was de prachtvogel bij ons nagenoeg uitgestorven. En nu worden er records gebroken. Door de warmere winters zijn er meer muizen, en als er meer muizen (het hoofdvoedsel van de kerkuil) zijn heeft de vogel meer kans te overleven. De laatste jaren waren er gemiddeld honderd broedparen, maar in 2007 werd het fenomenale aantal van duizend broedgevallen gehaald. Er waren nesten tot vier kuikens, en meer dan honderd koppels brachten nog een tweede broedsel groot! Volgens de Kerkuilenwerkgroep Vlaanderen ziet het er ook voor dit jaar goed uit!
donderdag 6 november 2008
Zomer in november
Het is begin november, maar op sommige ogenblikken lijkt het wel gewoon nog zomer. Op de Pont Mirabeau in Parijs bijvoorbeeld. Zie mij daar eens staan zonder winter-, nou ja herfstjas. Guillaume Apollinaire deed hier de inspiratie op voor zijn Le Pont Mirabeau: Onder de Mirabeaubrug schuift de Seine / Moet onze droom / Van liefde weer verschijnen / Voor vreugde moest verdriet altijd verdwijnen. Over de Seine schuift een luchtballon, in de verte lonken de heuvels van Essonne….
Het is begin november, maar op sommige ogenblikken lijkt het wel gewoon nog zomer. Op de Pont Mirabeau in Parijs bijvoorbeeld. Zie mij daar eens staan zonder winter-, nou ja herfstjas. Guillaume Apollinaire deed hier de inspiratie op voor zijn Le Pont Mirabeau: Onder de Mirabeaubrug schuift de Seine / Moet onze droom / Van liefde weer verschijnen / Voor vreugde moest verdriet altijd verdwijnen. Over de Seine schuift een luchtballon, in de verte lonken de heuvels van Essonne….
woensdag 5 november 2008
Geen geld genoeg
Kwam in de Rue du Faubourg Saint Honoré, bij het Palais de l’Elysée, in Parijs kunsthandel De Jonckheere tegen. Gespecialiseerd in oude meesters. Nou, wat heet. In de ene etalage stond een beeldschoon Landschap in de Rijnvallei van de Antwerpse schilder Martin Rijckaert (1567-1631), en in de andere zomaar een origineel van David Teniers, de Jonge. Ook een Antwerpenaar (naar hem is de Teniersplaats, tussen De Keyserlei en de Meir, genoemd). Ik had geen geld genoeg bij me. Moet je je toch voorstellen dat er mensen zijn die Teniers’ De idioot in het uitstalraam zien, denken ‘Hmm, mooi dingetje…’, binnenstappen, betalen en met een origineel werk van de grote Teniers onder de arm (waarschijnlijk netjes ingepakt in bruin kaftpapier) naar buiten stappen. Die mensen héb je….
Kwam in de Rue du Faubourg Saint Honoré, bij het Palais de l’Elysée, in Parijs kunsthandel De Jonckheere tegen. Gespecialiseerd in oude meesters. Nou, wat heet. In de ene etalage stond een beeldschoon Landschap in de Rijnvallei van de Antwerpse schilder Martin Rijckaert (1567-1631), en in de andere zomaar een origineel van David Teniers, de Jonge. Ook een Antwerpenaar (naar hem is de Teniersplaats, tussen De Keyserlei en de Meir, genoemd). Ik had geen geld genoeg bij me. Moet je je toch voorstellen dat er mensen zijn die Teniers’ De idioot in het uitstalraam zien, denken ‘Hmm, mooi dingetje…’, binnenstappen, betalen en met een origineel werk van de grote Teniers onder de arm (waarschijnlijk netjes ingepakt in bruin kaftpapier) naar buiten stappen. Die mensen héb je….
dinsdag 4 november 2008
Het verdriet van Brabant
Hoogstwaarschijnlijk zal het politiek wel een onhaalbare zaak blijken omdat de twee kamerleden lid zijn van het Vlaams Belang, maar ik vind het (als een zichzelf als katholieke Brabantse Europeaan definiërende man) een prima suggestie van Francis Van den Eynde en Rita De Bont om de provincie Antwerpen te verdopen in Midden-Brabant. Ze stellen terecht dat de huidige provincie Antwerpen tussen 825 en het einde van de achttiende eeuw tot het hertogdom Brabant behoorde. Volgens de indieners van het voorstel om de grondwet dusdanig te wijzigen dat de naamsverandering mogelijk wordt vormen het Nederlandse Noord-Brabant, Midden-Brabant en het Belgische Brabant (Vlaams én Waals) Brabant één geheel. Volgens het tweetal zal de nieuwe naam het historisch besef van het oude hertogdom Brabant bevorderen. Dat is nodig overigens, zeker in Nederland waar de meeste mensen niet eens meer weten waarom de grootste zúidelijke provincie Nóórd-Brabant heet. Waar politici al opperden om niet meer van Noord-Brabant maar simpelweg van Brabant te spreken. Alsof dat ophoudt aan de staatsgrenzen….
Hoogstwaarschijnlijk zal het politiek wel een onhaalbare zaak blijken omdat de twee kamerleden lid zijn van het Vlaams Belang, maar ik vind het (als een zichzelf als katholieke Brabantse Europeaan definiërende man) een prima suggestie van Francis Van den Eynde en Rita De Bont om de provincie Antwerpen te verdopen in Midden-Brabant. Ze stellen terecht dat de huidige provincie Antwerpen tussen 825 en het einde van de achttiende eeuw tot het hertogdom Brabant behoorde. Volgens de indieners van het voorstel om de grondwet dusdanig te wijzigen dat de naamsverandering mogelijk wordt vormen het Nederlandse Noord-Brabant, Midden-Brabant en het Belgische Brabant (Vlaams én Waals) Brabant één geheel. Volgens het tweetal zal de nieuwe naam het historisch besef van het oude hertogdom Brabant bevorderen. Dat is nodig overigens, zeker in Nederland waar de meeste mensen niet eens meer weten waarom de grootste zúidelijke provincie Nóórd-Brabant heet. Waar politici al opperden om niet meer van Noord-Brabant maar simpelweg van Brabant te spreken. Alsof dat ophoudt aan de staatsgrenzen….
.jpg)
Abonneren op:
Posts (Atom)
