Gemengde Berichten

Verhuisbericht

2010-05-15T01:48:00.001-07:00

Deze blog, mijn gewaardeerde bezoeker, gaat verhuizen. Indien u de Gemengde Berichten wilt blijven volgen verzoek ik u het nieuwe adres aan uw Favorieten toe te voegen. Dat luidt http://www.meergemengdeberichten.blogspot.com/

Voorzichtig bloeiend

2010-05-15T01:46:00.001-07:00

Brrr, het was tot nu toe geen aangename editie van mei. Vanaf vandaag schijnen de temperaturen dan toch stilaan naar plezieriger waarden te stijgen. In de hortus botanicus is dat onmiddellijk te zien: de Dicentra formosa (Andr.) Walp. (Fumariaceae), in de volksmond beter bekend als het gebroken hartje (boven), en de Chelidonium majus L. (Papaveraceae), de stinkende gouwe, testen voorzichtig bloeiend uit of we nu echt richting zomer gaan....

2010-05-15T01:44:00.000-07:00

Soms slaat de begeerte toe

2010-05-14T01:00:00.000-07:00

Ik ben een matig man, en dus is ook shoppen niet aan mij besteed. Als ik al iets nodig heb begeef ik me naar een winkel waar die benodigdheid verkrijgbaar is, schaf me die aan en ben weer weg. Maar soms, héél soms, slaat de begeerte toe. Zo heb ik verlekkerd naar bovenstaande etalage staan kijken. Wat een mooie schoenen! Uiteraard zonder uitzondering van Italiaanse makelij. Mocht ik eens geluk hebben in de loterij dan ga ik deze zaak quasi leeg kopen....

De Calimero-reflex

2010-05-13T01:00:00.000-07:00

Wat me aan Vlamingen die niet willen horen van een onafhankelijk Vlaanderen stoort is de Calimero-reflex: "Maar we zíjn al zo klein!" Natuurlijk is België klein, en Vlaanderen nog kleiner. Maar men vergeet dat de Vlamingen in dit land waarvan de koninginnen geen Nederlands spreken met 6 miljoen zijn. En da's een heel levensvatbaar bevolkingsaantal. Ter vergelijking: Albanie telt 3.639.453 ingezetenen, Andorra 83.888, Bosnië en Herzegovina 4.613.414, Cyprus 796.740, Denemarken 5.500.510, Estland 1.299.371, Ierland 4.203.200, IJsland 306.694, Finland 5.220.275, Kroatië 4.489.409, Letland 2.231.503, Liechtenstein 34.761, Litouwen 3.555.179, Luxemburg 491.775, Malta 405.165, Moldavië 4.320.748, Monaco 32.965, Montenegro 672.180, Noorwegen 4.660.539, San Marino 30.324, Slovenië 2.005.692 en Slowakije 5.463.046. Dat zijn 22 souvereine Europese staten met mínder inwoners dan Vlaanderen....

Een straffe stoot van Goliath

2010-05-12T01:15:00.000-07:00

Voordat de televisie gemeengoed was had ik al veel, heel veel films gezien omdat ik voor de matineevoorstelling vaak mee mocht met mijn vader, naar zijn werk in de Roxy. Aan die tijd heb ik een voorkeur voor de peplum, de zogenaamde sandalenfilm, overgehouden. Een scène uit een van die rolprenten die zeer veel indruk op me maakte was de executie van een aantal mannen die op een kruis waren vastgebonden en geplet werden door een olifant. Eén werd op het nippertje gered omdat zijn broer hem kwam redden. Die tilde de poot van de olifant op en wierp het dier omver. Ik dacht altijd dat het Hercules (gespeeld door Steve Reeves, de held van veel peplums), was en zocht daar op YouTube wel eens naar. Onverrichterzake. Het bleek ook niet om Maciste, Samson, Ulysses of Ursus te gaan. Maar nu kom ik bij het klikken plotsklaps de scène in kwestie tegen! Het blijkt om Goliath te gaan, gespeeld door Mark Forest (die wel wat lijkt op Reeves, vandaar mijn foute herinnering), in Goliath And The Dragon. In de trailer zit al een stukje van de scène met die olifant: http://www.youtube.com/watch?v=DMbGk2_tWHo

2010-05-12T01:12:00.000-07:00

Op zoek naar de volledige sequentie heb ik me geamuseerd met de complete film (in negen delen beschikbaar op YouTube, ze bleek in deel 6 te zitten). Die werd in 1960, waar anders dan in Italië?, gedraaid door Vittorio Cottafavi. Merkwaardig genoeg blijkt de film in Italië vertoond te zijn onder de titel La Vendetta di Ercole (tóch Hercules dus!). Ik moest langs bloedende rotsen, een nepbeer, een mansgrote vleermuis, een centaur en een bespottelijk slechte draak. Maar, ik héb de scène met de olifant die een onuitwisbare indruk maakte op het jongetje dat ik was gevonden:
http://www.youtube.com/watch?v=OxgV7xEq_LU&feature=related

Tussentaal

2010-05-11T01:18:00.000-07:00

Meat en Greet. Leuk gevonden. Al zullen er nog heel wat oudere mensen zijn die dat uitspreken als Meejat en Greet. Maar waarom Meat en Greet? En niet Meat And Greet, of Meat & Greet? Kijk, ik leg me neer bij het gegeven dat taal een levend organisme is en dat veel mensen niet meer weten dat een baby vroeger gewoon zuigeling of kleine heette of dat "Neem me niet kwalijk" hetzelfde betekent als sorry. Maar waar ik me niét bij wens neer te leggen is de schabouwelijke tussentaal die tegenwoordig in zwang is. Het is Nederlands noch Engels. Neem dit fotobijschrift. Is er nu echt geen Nederlands equivalent voor gerestylde te vinden? Waarom terug naar de roots, en niet naar de wortels? En waarom een moderne twist, en niet een modern accent? Het ergste is dat er ondertussen hele volksstammen zijn die dit normaal taalgebruik vinden. Zucht....

Zwart-wit

2010-05-10T01:11:00.001-07:00

Tussen 2002 en 2009 legde mijn vriend Ron Scherpenisse een waarlijk indrukwekkende collectie zwart-witte blokjes aan. Hij was daaraan verslaafd geraakt. Een verslaving die besmettelijk werkte. Ook ik kon geen zwart-witte blokjes zien of ik moest er voor Ron een foto van maken. Als je zo'n afwijking eenmaal in je systeem hebt zitten vallen er veel zwart-witte blokjes te ontwaren, héél veel. 'Gelukkig' heeft Ron zijn verzameling voor gesloten verklaard, dus het 'hoeft' niet meer. Maar toch blijft er iets knagen als er weer in je blikveld komen. En hop, daar komt de camera weer boven.... http://zwartwitteblokjes.blogspot.com/

Het boek bedreigd?

2010-05-09T00:55:00.000-07:00

Zou het ouderwetsche boek werkelijk ruim baan gaan maken voor de e-reader? We mogen het niet uitsluiten. De lp deed het voor de cd, de video voor de dvd....Zag onlangs (De Contrabas nam haar pas nog over) een treffende aflevering van Fokke & Sukke, die als twee middeleeuwse monniken tegenover elkaar gezeten in de weer zijn met het kalligraferen van miniaturen. Zegt de een: "Die boekdrukkunst...da's geen blijvertje." Waarop de ander antwoordt: "Mensen willen toch altijd handgeschreven boeken blijven lezen."

Oude boodschappen

2010-05-08T00:55:00.000-07:00

Sommige voornemens, om wel of niet koffie aan te kopen bijvoorbeeld, blijven ook voor latere generaties zichtbaar: verzamelaar Danny Braem vond voor Berichten uit het verleden een boodschappenlijstje dat hij een eeuw oud schat. Da's net zo veel ouder dan 'mijn' exemplaren die meestal dagvers of van de dag tevoren zijn:
http://www.berichtenuithetverleden.be/content/boodschappen
en

http://www.geefonsheden.blogspot.com/

Over geloofwaardigheid gesproken....

2010-05-07T00:55:00.000-07:00

Als ik ooit teleurgesteld ben geraakt in de journalistiek dan is het wel door Yves Desmet van de zelfbenoemde socialistischachtige kwaliteitskrant De Morgen, Yves Desmet. Die smaalt graag over de geloofwaardigheid van (uiteraard niet-linkserige) politici, en herinnert hen graag aan hun politieke verantwoordelijk als er iets is misgegaan. Ik herinner me nog haarscherp hoe De Morgen eind vorige eeuw op de voorpagina onder hoofdredactionele verantwoordelijkheid van Desmet uitpakte met het bericht dat minister van financiën Didier Reynders geheime bankrekeningen in Luxemburg had. Een schande was het. Een 'afschrift' werd mee afgedrukt. Die man moest opstappen. Hij diende het goede voorbeeld te geven. Reynders reageerde onmiddellijk dat hij van niets wist, maar het verhaal werd tóch gepubliceerd. Wat later moest het volledig herroepen worden. En wie stapte er niét op bij De Morgen, en was er sindsdien politiek hoofdredacteur en is er nog steeds politiek commentator van? Juist: Yves Desmet. Over geloofwaardigheid gesproken....

De Verborgen Hoek

2010-05-06T04:02:00.000-07:00

Al langer plaatst hij dat op zijn website in de rubriek Kritieken, maar nu heeft de poëziecriticus Albert Hagenaars ook de blog ontdekt als drager van zijn werk. Op De Verborgen Hoek onder meer de doorwrochte studie die hij wijdde aan mijn meest recente bundel Lambertus van Sint-Omaars beschrijft de wereld:

http://deverborgenhoek.blogspot.com/2010/05/bert-bevers.html

Dubbel in Breda

2010-05-05T00:05:00.001-07:00

In Breda de derde editie van Dubbel ingericht, het expositieproject met werk van negen dichters die ook beeldend kunstenaar zijn: Bert Bevers, Frans Budé, Hans Claus, Frank De Vos, Annemarie Estor, Joke van Leeuwen, Mark Meekers, Yvonne Né en Lucienne Stassaert. Dubbel is tot 1 juni op werkdagen te zien in de publiekshal van het Stadskantoor aan de Claudius Prinsenlaan 10.http://www.dubbeltalenten.blogspot.com/

2010-05-05T00:03:00.000-07:00

Komische humor

2010-05-04T00:38:00.000-07:00

Ik lees het dagblad Trouw graag. Vrijwel dagelijks, via het internet. Een van de weinige kranten die ernstige kolommen aan cultuur en religie wijdt. Als ik aan Trouw denk, denk ik niet aan komische humor. Een aangename verrassing was nu, ik kocht eens een papieren exemplaar, de ontdekking van de tekenaar Pieter Geenen. Die maakt voor Trouw het strookstripje Anton Dingeman. Wat surfen leert dat er zelfs al boekjes van hem verschenen. Daar moet ik eens naar op zoek, want de eerste aflevering die ik onder ogen kreeg (hierboven) vind ik fantastisch leuk.

Uit het opschrijfboekje

2010-05-03T07:42:00.000-07:00

Hallo, jong kauwtje.
Heb jij nog steeds geen eigen
vrouwtje, manneke?

Schots en scheef

2010-05-02T00:22:00.001-07:00

De Waal in Nijmegen is een sterke rivier. In de loop van de tijd trad ze regelmatig buiten haar oevers. Er staan dan ook her en der stevige schotten. Die hebben er niet voor kunnen zorgen dat er op sommige plaatsen langs de oevers stadselementen schots en scheef staan. Allez, toch niet zo haaks als ze ooit geplaatst werden....

Caleidoscoop

2010-05-01T00:25:00.000-07:00

De paardenkastanjes naast mijn werkkamer zien er, met die fiere kaarsen in bloei, adembenemend mooi uit. Zit ze te bewonderen door mijn caleidoscoopje. Hou dat voor de lens van mijn geliefde Ixus 80IS, en waan me ineens in de zestiger jaren. Dergelijke foto's sierden hoezen van albums in het psychedelische tijdperk. Schieten me te binnen: Between The Buttons van The Rolling Stones, Butterfly van The Hollies en The Piper At The Gates Of Dawn van Pink Floyd. Daarop stonden ook dergelijke vervorm(en)de effecten....

Closing Time

2010-04-30T01:36:00.001-07:00

Een gelukzak ben ik, met het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten nabij, en daarin de beeldschone tentoonstelling Closing Time. Aan het eind van het jaar gaat het museum dicht in verband met grootscheepse restauratiewerken, maar tot 3 oktober kunt u er nog terecht voor deze door de Antwerpse kunstenaar Jan Vanriet ingerichte uitstalling. Gastconservator Vanriet kreeg carte blanche om een keuze van oude en moderne meesters uit de KMSK-collectie te maken, en die te confronteren met zijn eigen werk. Hij maakte er een sprankelend schouwspel van. Allen her! Meer: http://www.verbaasdemaskers.blogspot.com/

Kaiju

2010-04-29T01:22:00.000-07:00

Kaiju. Dat is het Japanse woord voor monster, en bij uitbreiding voor monsterfilm. Monsterfilms zijn in het land van de Rijzende Zon altijd populair geweest. Ze maken er daar ook veel. Tegenwoordig kan men met behulp van computeranimatie overdonderende producties in elkaar zetten, maar de 'echte' monsterfilms zijn natuurlijk die rolprenten in zwart-wit uit de jaren vijftig. Ik schiet altijd in de lach bij die dingen. Neem de eerste Godzilla (uit 1954). Daarin wordt het monster gespeeld door een man in een Godzilla-pak! En hoewel dat overduidelijk is, werd er her en der toch gehuiverd als het weer eens een stad vertrappelde. Ook Londen moest er ooit aan geloven....
http://www.youtube.com/watch?v=9Z40Msk2jys

Zinloze weetjes

2010-04-28T01:54:00.000-07:00

Iedere week sla ik de nieuwe omroepgids met plezier open op de rubriek Zinloze weetjes. Een héérlijke rubriek met een titel die de lading volledig dekt. Wat te denken van 'Overdag worden er meer meisjes dan jongens geboren' (Wat mij betreft klopt dat: ik kwam om 23.55 uur ter wereld, en ben dus de facto maar vijf minuten jarig). Of van 'Primaten en olifanten zijn de enige dieren die zichzelf in de spiegel herkennen.' Of van 'Bij het blozen kleurt ook je maag rood.' Of van: 'Een mier kan twee weken onder water blijven.' Of van: 'De oude Hebreeërs hadden het nooit over hun buitenboordmotor: het Hebreeuws kent geen woord voor penis.' Allemaal zinloos ja, maar geweldig om te wéten....

In de kaart gekeken....

2010-04-27T04:25:00.000-07:00

Het probleem Brussel-Halle-Vilvoorde is aan buitenlanders amper uit te leggen. In beginsel komt het conflict neer op een wezenlijk verschil tussen Franstaligen, die uitgaan van het personaliteitsbeginsel, en Vlamingen, die voorrang geven aan het territorialiteitsbeginsel. Dat betekent dat ze (mijns inziens terecht) vinden dat de taalgrens (die er in 1963 nota bene op vraag van de Franstaligen is gekomen!) gerespecteerd dient te worden. Natuurlijk kunnen Franstaligen zich in Vlaanderen vestigen, maar dan mogen ze niet verwachten dat ze zich officieel van het Frans mogen (laten) bedienen. Vaak is een simpele vergelijking het best om een dergelijke complexe zaak te verduidelijken. Iemand stelde onlangs dat wat de Franstaligen doen hetzelfde is als wanneer Balkenende zou zeggen: "Er leven nu zoveel Nederlanders in Brasschaat dat je die gemeente maar aan Nederland moet afstaan." Van de Franse zender TF1 mag je al helemáál niet verwachten dat ze begrijpen hoe een en ander in elkaar steekt, want die kan België (zie hierboven) niet eens fatsoenlijk in káárt brengen. Zucht....

Krakend in alle voegen....

2010-04-27T04:23:00.001-07:00

België loopt op haar laatste benen. Het befaamde Brussel-Halle-Vilvoorde-probleem is nog immer niet opgelost, en dat móet omdat er volgens de grondwet anders geen geldige verkiezingen kunnen gehouden worden. Vlamingen en Franstaligen staan pal tegenover elkaar. Vraag blijft dus hoe er verkiezingen georganiseerd moeten worden op een manier die strookt met de grondwet. "Er moeten verkiezingen komen, maar ze zijn niet wettig. Als partij moet je deelnemen, maar als democraat moet je ze aanvechten", stelde N-VA-voorzitter Bart De Wever vanmorgen. Een aantal burgemeesters van Vlaamse gemeenten in de rand rond Brussel kondigde vandaag al aan geen verkiezingen te willen organiseren, en als die er tóch komen de grondwettelijkheid ervan bij het gerecht in vraag te zullen gaan stellen. Staat en grondwet kraken in hun voegen....

Achterhoekse impressies

2010-04-27T00:07:00.000-07:00

Vermits ik toch in de Achterhoek was ook een kijkje gaan nemen op het Landgoed Enghuizen in Hummelo, een beeldschoon. Je kunt daar nu de wandeling In gesprek met het landgoed volgen. Beeldende kunst wordt er afgewisseld met poëzie, De Enghuizer Dialogen. Die werden geschreven door het dichterscollectief De Omsmeders, waarvan ik mij lid mag noemen. Er zijn verzen te vinden van onder meer Ankh Gussinklo, Hans Mellendijk (O-Traum, hieronder), Louis Radstaak, Wim van Til, Margót Veldhuizen en van mijn hand de bijdrage Instantané (onderste foto). Ook de kunstmarkt in Hummelo bezocht, waar een aantal Omsmeders elkaar ontmoette. Zie:
http://smelsslems.web-log.nl/smelsslems_zacht_tikkend_/2010/04/4-omsmeders-te.html

http://picasaweb.google.com/louisradstaak/KunstmarktHummelo?feat=email#

2010-04-27T00:06:00.000-07:00

2010-04-27T00:05:00.000-07:00

Aan tafel in het Poëziecentrum Nederland

2010-04-26T04:22:00.000-07:00

In Bredevoort geweest, waar ik in het kader van de reeks Ontmoet de dichter.... te gast was in het Poëziecentrum Nederland. Alle plaatsen rond de centrale tafel waren bezet, hetgeen temeer een mooi resultaat was vermits het buiten schitterend lenteweer was. Interviewer Wim van Til, directeur van het Poëziecentrum, had mijn werk goed doorgenomen. Het was een interessante exercitie om er doorheen te lopen, er uit voor te lezen, erover te praten, er lijnen in te ontdekken. Leuk, eens iets anders dan alleen maar poëzie voordragen. Het was een bijzonder aangename middag aan 't Zand in Bredevoort.

Vlaamse Meesters

2010-04-25T01:15:00.000-07:00

Zit te werken bij de klanken van een wonderschoon album: The Tallis Scholars Sing Flemish Masters. The Tallis Scholars zijn fenomenaal, en brengen de Missa De Apostolis van Heinrich Isaac, Missa Au Travail Suis van Johannes Ockeghem, Missa Osculetur Me van Orlandus Lassus, Missa Praeter Rerum Seriem van Cipriano De Rore en Missa Et Ecce Terrae Motus van Antoine Brumel. Dit dubbelalbum, verschenen op het label Gimell met op en in het hoesje portretten van Tommaso Portinari en zijn gade door Hans Memling, is een aanrader! Luister maar: http://www.youtube.com/watch?v=v5OhIKZ4Wbo

Schelden als kunst

2010-04-24T01:15:00.000-07:00

Amuseer me kostelijk met de scheldwoorden van Kapitein Haddock, de vriend van Kuifje. Het arsenaal waaruit Archibald (die komt in alle albums slechts één keer voor maar het ís zijn voornaam) is ronduit indrukwekkend. Wat te denken van Balkan-hork, basbazuin, in egelvet gebraden kolokwint, Alpiene kropdrager of polygraaf? Ze staan allemaal keurig opgelijst in Albert Algouds Duizend bommen en granaten - Beknopt scheldwoordenboek van Haddock. Vond daar onlangs ook de Franstalige versie, Le petit Haddock illustré van. Aardig om te vergelijken. In de veertiger jaren was het nog verdacht om geen vlees te eten, vermits Haddock ook vegetariër als scheldwoord bezigt. Zwamneus is in het Frans bougre d'olibrius, overgehaalde zandvlooien tchouck-tchouck-nougat en sokkenlopers va-nu-pieds. Héérlijke boekjes!

2010-04-24T01:14:00.000-07:00

Lang onder water

2010-04-23T01:10:00.000-07:00

Zeehonden kunnen heel erg lang onder water blijven zonder adem te halen. Dat staat netjes vermeld op een bordje voor hun bassin. Die boodschap werd daar aangebracht omdat veel mensen verzorgers kwamen waarschuwen omdat ze bang waren dat een van de dieren dood was....

Abracadabra

2010-04-22T01:17:00.000-07:00

Er wordt dikwijls gemopperd op Arabische opschriften op winkels, maar - ik wees er eerder al op - je hoort hier in Antwerpen nou nooit eens iemand opmerken dat er voor ons westerlingen ook onbegrijpelijke boodschappen staan op joodse winkels en instellingen. Zo hangt op een school in aanbouw aan de Plantin-Moretuslei deze mededeling. Wat staat daar? De voertaal in Antwerpen is Néderlands....Als Arabieren zich organiseren in een partij als de AEL wordt er moord en brand geschreeuwd, maar waarom vindt iedereen het normaal dat joden eigen bewakers bij hun scholen hebben staan? Als dat al nodig is, is dat dan geen taak voor de politie? Zo vind ik het ook merkwaardig dat de Hatzole wordt gedoogd. Dat is de eigen joodse hulpdienst. Orthodoxe joden weigeren namelijk geholpen te worden door goj ambulanciers, brandweerlieden en dokters....Je vraagt je af: zou de Hatzole een niet-joods slachtoffer de helpende hand toesteken?

Uit de kast (12)

2010-04-21T01:29:00.000-07:00

Daar sta ik weer met de ogen toe voor mijn poëziekast om er voor deze rubriek op goed geluk een bundel uit te halen. Deze keer komt daar Spertijd van Albert Hagenaars uit. Een willekeurige bladering brengt me op bladzijde 50, bij Montreuil (Voor mijn vader):

Door de mortel van Montreuil loop ik
een verlaten zondag uit, in de klanken
van een bekende opera denkend aan jou
en je drang naar zee, verre landen.

De versie van thuis, door jou zacht mee-
gezongen, overstemt die van hier, schallend
uit schrale kozijnen. En nog verder vouw
ik je vleugels in me open: duizelend

aan de kust van Parijs, op een viaduct
over de Périphérique, schommel ik weer
in de loverrijke hof, jij duwend in de diepte,
ik een al hoogtevrees boven de barakken

vol honger van Zuffenhausen en Fellbach,
en hoger nog, tot tussen de zeemeeuwen
van onze geboortestad, krijsend om het witst.
Heimwee, in zwarte zwermen, snerpende aria's.

Kasseitapijt

2010-04-20T01:06:00.001-07:00

In Roeselare, een uiterst charmant stadje in West-Vlaanderen, het Wielermuseum Roeselare bezocht. Bij binnenkomst heb je niet onmiddellijk in de gaten wat er zo bijzonder is aan de inrichting, maar na enkele meters dringt het tot je door: je hebt de indruk dat je over kasseien kuiert, maar de facto betreft het vloerbedekking met kinderkopkesmotief! Waar zie je dat, kasseitapis-plain? Overigens is het museum de moeite wan een bezoek meer dan waard:
http://www.dewapperendevaan.blogspot.com/

Lust voor het oog

2010-04-19T02:44:00.000-07:00

Een lust voor het oog zijn ze, de explosies van bloesems, geuren en tinten waarop de lente ons vergast. Wat kleurschakeringen betreft kan eigenlijk alleen de herfst zich enigszins met het huidige jaargetijde meten....

2010-04-19T02:41:00.000-07:00

Geen weids klavier

2010-04-18T01:15:00.000-07:00

Vermits het Chinees (als je met al die verschillende varianten ervan al kunt spreken van het Chinees) vreselijk veel karakters kent vroeg ik me af hoeveel toetsen een Chinees klavier eigenlijk zou hebben. Zou het veel groter zijn dan het onze? Maar neen, zo leert een tochtje op internet: Chinezen werken met een toetsenbord dat hetzelfde formaat heeft als het onze, en gebruiken het qwerty-systeem waarbij op elke toets behalve een Latijnse letter ook een aantal karakters is te vinden.

Ontmoet de dichter....

2010-04-17T01:15:00.000-07:00

Op zaterdag 24 april ben ik in het Poëziecentrum Nederland te gast in het programma Ontmoet de dichter....Dat is een reeks poëziemiddagen tijdens dewelke telkens een andere dichter centraal staat. Ik kader in een mooie reeks, die in in 2006 van start ging met Menno Wigman, Patty Scholten en Anton Korteweg. In 2007 schoven in Bredevoort Tsead Bruinja, Hannie Rouweler & Joris Iven, Victor Vroomkoning en Wim van Til aan tafel, en in 2008 Co Woudsma, Jane Leusink, Marijke Hanegraaf en Chrétien Breukers. Vorig jaar gaven Annemieke Gerrist, Kees van Domselaar, Anne van Amstel, Frans Budé, Pim te Bokkel, Mischa Andriessen, Frank Hussem (over zijn vader Willem), Onno Kosters, Piet Gerbrandy en Hans van de Waardenburg er acte de présence en dit jaar tot nu toe reeds K. Schippers, Hanz Mirck en Edwin Fagel. Ook voor de rest van het seizoen staat al veel vast: na mij volgen Ilse Starkenburg (mei), Thomas Möhlmann (juni), Ester Naomi Perquin (juli), Astrid Lampe (augustus) en Margreet Schouwenaar (september). Van iedere dichter die in de reeks te gast is verschijnt een bibliofiele uitgave met een litho van de kunstenaar Gerrit Westerveld. Ik heb Weinig namen kent de droom, mijn bijdrage aan deze serie, al zitten signeren....

http://www.cremermuseum.nl/stingray_dam/pages/cms/ui/viewer.phtml?SiteID=1&PageID=3&ShowBy=blogentryid&ComponentID=468

http://www.kcgliteratuur.nl/agenda/index.cfm/d_id/264

http://www.boekenstad.com/ned/index.php

Spiegelbeeld

2010-04-16T01:15:00.000-07:00

Hé, wat zie ik daar aan mijn voeten voor roods bewegen? Even bukken leert me dat het geen diertje is, maar dat het om twéé diertjes gaat. Het duo lijkt wel aaneengegroeid, maar beweegt zich in één richting. Merkwaardig. Het betreft exemplaren van de vuurwants, de pyrrhocoris apterus. Die komt het meest voor aan de voet van linden, en is te zien van begin voorjaar tot in de herfst.

De broodnodige variatie

2010-04-15T01:35:00.000-07:00

Een klein onderzoekje leerde me dat het in andere voetballanden sedert 1980 veel meer kleinere clubs is gelukt de titel aan de traditionele grootmachten te ontfutselen. Zo ging het landskampioenschap in België naar SK Beveren, KV Mechelen, Lierse SK en KRC Genk. In Engeland konden de supporters van Aston Villa, Everton, Leeds United, Blackburn Rovers (foto) en Chelsea juichen, terwijl in Spanje Real Sociedad, Atletic Bilbao, Atletico Madrid, Deportivo La Coruña en Valencia het seizoen als eerste afsloten. Ook in Duitsland was er sedert 1980 veel meer variatie met HSV, VfB Stuttgart, Werder Bremen, 1.FC Kaiserslautern, Borussia Dortmund en VfL Wolfsburg. Zelfs in Italië was het de laatste drie decennia niet immer Milaan of Turijn waar gevierd mocht worden: AS Roma, Hellas Verona, SSC Napoli, Sampdoria en SS Lazio werden er landskampioen!

Duimen voor de Tukkers

2010-04-14T00:37:00.001-07:00

Het wordt spannend want met nog maar twee wedstrijden te gaan één punt voorsprong, maar ik zou het zeer leuk vinden voor FC Twente wanneer de club kampioen zou worden van de Eredivisie. Op een paar uitzonderingen in de beginjaren van die competitie (Willem II, Rapid JC, DOS, Sparta en DWS) na slaagde er sinds 1980 maar één club in om de traditionele Grote Drie (Ajax, Feyenoord en - vooral - PSV) van de titel af te houden: AZ in 1980 (al luidde de naam toen nog AZ'67) en in 2009. De kampioensschaal weze de Tukkers gegund. Eind jaren zestig waren ze lang met Feyenoord verwikkeld in de strijd om het landskampioenschap maar toen moesten Eddy Achterberg, Dick van Dijck, Epi Drost, Henk Houwaart, Jan Jeuring, Piet Schrijvers, Theo Pahlplatz en hun maten uiteindelijk toch de duimen leggen voor de ploeg uit Rotterdam-Zuid.

http://www.cremermuseum.nl/stingray_dam/pages/cms/ui/viewer.phtml?SiteID=1&PageID=3&ShowBy=blogentryid&ComponentID=466

Regiefoutje....

2010-04-13T01:11:00.000-07:00

Hoewel ik het album in de loop der jaren toch regelmatig las, ontdek ik pas nu een regiefout in Asterix en de gladiatoren. Daarin raakt Caius Paffus, de directeur van het opleidingscentrum voor gladiatoren, dusdanig gestresseerd door de tegenwerking van Asterix en Obelix dat hij kilo's en kilo's afvalt. Dat is - zie hieronder - goed te zien op plaatje drie van bladzijde 32. De volgende dag echter (te zien op plaatje 5 van bladzijde 34) is hij weer helemaal terug op zijn oude gewicht. Slordig van René Goscinny en Albert Uderzo....

2010-04-13T01:05:00.000-07:00

Archief Houten Gong netjes opgeslagen

2010-04-12T02:42:00.000-07:00

De facto nog zo recent en toch al zo ver weg lijkend: het archief van De Houten Gong - tijdschrift voor poëzie. Dat gaf ik uit tussen februari 1999 en september 2002. Kwam de mappen tegen in de kelder, waar ze al jaren oningezien stonden. De boel mee naar boven genomen en eens grondig opgekuist. De collectie werd ondertussen welkom geheten bij Het Letterenhuis. Daar is ze deftig opgeslagen. Het was leuk om terug te lezen. Al die literaire contactjes en contacten. Met H.H. ter Balkt, Benno Barnard, H.C. ten Berge, Frans Budé, Hendrik Carette, Patrick Cornillie, Emma Crebolder, Maria van Daalen, Job Degenaar, Aleidis Dierick, Bart FM Droog en Peter Ghyssaert.

2010-04-12T02:38:00.000-07:00

Met Leo Herberghs, Peter Holvoet-Hanssen, Philip Hoorne, Johanna Kruit, Peter Nijmeijer, Paul Rigolle, Albert Schaalma, Werner Spillemaekers, Peter Theunynck, Miel Vanstreels, Willie Verhegghe, Victor Vroomkoning, Menno Wigman en noem ze maar op. Allemaal dichters die me ongepubliceerd werk gaven voor De Houten Gong. En met ondertussen reeds overleden mensen als Wilfried Adams (met wie ik op de foto hierboven sta), Ben Cami, Erik Heyman, Jan Kostwinder en Jos Steegstra. Bizar om hun handschrift onder ogen te hebben terwijl je weet dat ze aflijvig zijn.....Na nummer dertien ben ik met de uitgave gestopt. Ineens begon het literaire leven op internet te bloeien. Maar aan dat dozijn plus één papieren edities heeft een pak interessant volk meegewerkt:
http://www.bertbevers.com/houtengong.htm

Zie ook:

http://mededelingen.over-blog.com/article-bert-bevers-de-houten-gong-gerrit-westerveld-48580168.html

Straatboodschappen

2010-04-11T01:30:00.000-07:00

Een hartje met een pijltje dat naar het zuidoosten wijst. Een kruisje met een pijltje dat naar het noordwesten wijst. Als je de blik alleen maar op oneindig houdt gericht ontgaan dergelijke geheimzinnige straatboodschappen je....

Dichter van de maand

2010-04-10T01:30:00.000-07:00

Iedere dichter vindt het een aangename gedachte zijn werk in letterkundige instellingen en bibliotheken bewaard te weten. Daar staat het, als in mijn eigen kast, gewoon verticaal op de planken. Het doet me dan ook bijzonder veel genoegen het mooi uitgestald te zien in de vitrines van het Poëziecentrum Nederland aan 't Zand in Bredevoort. Directeur Wim van Til haalde bijna letterlijk alles wat hij er van me heeft uit de kast. Ik ben in het Poëziecentrum Nederland Dichter van de Maand. Overigens ben ik er aanstaande zaterdag 24 april ook te gast in de reeks Ontmoet de dichter....
Zie: http://www.poeziecentrumnederland.nl/paginas/dichtervandemaand.html

En: http://www.dichtervandemaand.blogspot.com/

Vroeg of laat?

2010-04-09T01:30:00.000-07:00

Hé, een bordje met de boodschap Verboden het ijs te betreden. In hartje lente. Ofwel zijn hier nijvere gasten in de weer geweest, die geen enkel risico willen lopen en de eerste vorst voor willen zijn ofwel zijn het wat tragere die nog niet in de gaten hebben dat het water weer vloeibaar is....

Knuffelhond

2010-04-08T01:30:00.000-07:00

Nog wat nostalgie: kwam in de kast mijn oude knuffelhondje weer eens tegen. Zonder dat kon ik als klein kulleke niet in slaap komen. Het is steeds met me mee verhuisd. Het is gevuld met stro, en ouder dan ik zelf ben. Kijk die kraaloogjes toch eens, dat roze voorhoofdje en dat parmantige gele snorretje van één draadje. De vlekjes op zijn linkerflank zijn zo te zien gestold oud bloed dat ooit uit mij gekomen is....

P.S. Er was er in de buurt nóg een:

http://desolaat.blogspot.com/2010/04/gentiaanstraat-boz-fra-fam.html

Een thuis dat niet meer bestaat

2010-04-07T07:01:00.000-07:00

Rudy Kousbroek zaliger nagedachtenis noteerde ooit: "Ik ken geen treuriger gevoel dan de weg weten in een huis dat niet meer bestaat." Daaraan moest ik denken bij de foto's die mijn broer Peter maakte van de sloop van een aantal blokken woningen in Bergen op Zoom. Onderdeel daarvan was de maisonnette aan de Plataanstraat waar wij opgroeiden van 1957 tot 1968. Ik ben daar, in de schaduw van de Heilig Hartkerk, elf jaar lang gelukkig geweest. Het is inderdaad treurig om dwars door dat oude vertrouwde huis waarvan nu nog slechts puin resteert heen te kunnen kijken.

2010-04-07T07:00:00.000-07:00

Dat bouwsel rechts vooraan is de schuur, waarin fietsen gestald werden, kolen gestort en aardappelen bewaard. De laatste jaren, zie ik aan de radiator in de gang, was er centrale verwarming. De deur rechts van de voordeur was die van de keuken, het raampje links dat van de wc. In de grote slaapkamer op de eerste verdieping waarvan het raam te zien is kwam ons zusje ter wereld. Op de foto hierboven zie je de gebroeders Bevers (ik zit aan het stuur) met hun eigen kleine bakfiets. We waren in de buurt de enige met zo'n triporteurke. Ons pa had dat gekocht van Bakkerij van Beers in de Lievevrouwestraat, en het voor ons opgeknapt. Op de achtergrond kijken ons ma en neefje Hans naar de lens....

Helden aan de Schelde

2010-04-07T04:26:00.001-07:00

Na zijn zege in De Ronde van afgelopen zondag hebben de Vlaamse wielerliefhebbers Fabian Cancellara helemaal in hun hart gesloten. Hij was vanmorgen in Antwerpen, bij de start van de Scheldeprijs. Wát een ovationeel applaus viel hem ten deel zeg. Uiteraard kregen ook andere kleppers als Tom Boonen en Robbie McEwen de handen op elkaar maar Spartacus werd extra beloond voor zijn puike prestatie in Vlaanderens Mooiste. Hij keek zijn ogen uit. Het is dan ook niet evident te worden toegejuicht op een beeldschoon plein als de Antwerpse Grote Markt, in de schaduw van het stadhuis en de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal. Het was je gegund, Fabian!

2010-04-07T04:25:00.001-07:00

2010-04-07T04:23:00.000-07:00

De drukte in het centrum van de Scheldestad was, en daar droeg beslist ook het lekkere weer toe bij, enorm. Wielerliefhebbers waren van heinde en verre toegestroomd om hun helden van nabij te aanschouwen. En er waren er behalve bovengenoemde nog heel wat. Tyler Farrar bijvoorbeeld, en (foto boven) Filippo Pipo Pozzato (zal hij zondag aanstaande in Parijs-Roubaix mee de koers bepalen?). Ook de immer sympathieke Thor Hushovd (foto onder) voelde zich zichtbaar welgekomen.

2010-04-07T04:22:00.000-07:00

Enghuizer Dialogen

2010-04-06T02:37:00.001-07:00

De Enghuizer Dialogen. Onder die titel werkte dichtersgroep De Omsmeders mee aan het project In gesprek met het landgoed, een wisselwerking tussen beeldende kunst, poëzie en natuur op het Landgoed Enghuizen van A.R.E.L. Graaf van Rechteren Limpurg in Hummelo. Behalve kunstwerken van artiesten als José Botterhuis, Jozef Kemperman, Floris Wolvetang en Günther Zins zijn er in de Achterhoekse openlucht op speciaal voor deze gelegenheid ontworpen dragers gedichten te lezen van onder meer Hans Mellendijk, Louis Radstaak, Wim van Til en Margót Veldhuizen. Van mij is er in het woud het gedicht Instantané te vinden.

2010-04-06T02:36:00.000-07:00

The heron-priested shore

2010-04-05T01:15:00.000-07:00

Het blijft een prachtige vogel, de blauwe reiger, de ardea cinerea. Telkens als ik de vijver rond Kasteel Schoonselhof passeer staan er wel een paar exemplaren geduldig naar kikkers en vissen te turen. Bijna altijd moet ik dan aan Dylan Thomas denken. De Welshe dichter met de onvergetelijke stem had het in zijn Poem in october over een dergelijke aanblik: It was my thirtieth year to heaven / Woke to my hearing from harbour and neighbour wood / And the mussel pooled and the heron / Priested shore.
http://www.bertbevers.com/reiger.htm

Een tweede handschrift

2010-04-04T01:15:00.000-07:00

Een boodschappenlijstje in een echt mamahandschrift. En nog in foutloos Nederlands gesteld ook. Zelfs yoghurt staat er zoals het hoort, hetgeen geen evidentie is. Kijk alleen maar eens naar de boodschappenlijstjes van woensdag (yochurt), donderdag (de twijfel spat er van af) en vrijdag (yogurt). Gisteren werd het overigens ook juist geschreven. Op het einde duikt er een tweede handschrift op, van dochterlief waarschijnlijk: 2 x honingdrop! (Anouk heeft het opgegeten!). Hier moet het moet dan wel haar zijn, maar de kleine dame heeft nog veel tijd om te leren. Ik blijf boodschappenlijstjes fascinerend vinden....
http://www.geefonsheden.blogspot.com/

Wegwezen dames!

2010-04-03T01:15:00.000-07:00

Dat lijkt me een overbodig plakkaat. Alleen voor mannen! Alleen voor mannen? Alsof er dames zouden zijn die de behoefte hebben om pipi te doen boven een dergelijke ouderwetsch pissoir....

Minikastanje

2010-04-02T01:15:00.000-07:00

Het is lente, en daarop reageert de natuur. Ineens valt me op onze binnenplaats een nieuwe aanwinst op: een heuse kleine kastanje. Niet geplant. Waarschijnlijk is er een zaadje van de drie nabije volwassen exemplaren van de paardenkastanje (de aesculus hippocastanum) op een vruchtbare plek terechtgekomen. Ben benieuwd of deze minikastanje zich tot een grote zal weten te ontwikkelen.

De Ronde gaat altijd door

2010-04-01T01:15:00.001-07:00

Bladerend in de wielergidsen valt me ineens iets eigenaardigs op. Het is min of meer voor de hand liggend dat oorlogen de erelijsten van wedstrijden onderbreken. Toch werd (ik beperk me even tot de grote eendagswedstrijden in onze contreien) Luik-Bastenaken-Luik in 1943 (de andere oorlogsjaren dan weer niet. Vreemd.) verreden. De Waalse Pijl werd dan alleen in 1940 niét gehouden, en Parijs-Roubaix in 1940, 1941 en 1942 niet maar in 1943 en 1944 wél. En hét monument der monumenten, de Ronde van Vlaanderen? Nooit afgelast, zoals veel andere koersen wel, vanwege storm. Voor het eerst verreden in 1913. Begrijpelijkerwijze van 1915 tot en met 1918 niet, maar vervolgens vvrrooemm tot aan de dag van vandaag. Inclusief 1940, 1941, 1942, 1943 en 1944! Grote man in die jaren was Achiel Buysse die in 1940, 1941 én 1943 won. In 1942 en 1944 wonnen twee renners wier namen nog immer klinken als een klok: Briek Schotte en Rik Van Steenbergen.

Op een mooi seizoen!

2010-03-31T04:11:00.001-07:00

'Op een mooi seizoen' staat er op de enveloppe waaruit vanmorgen dit frisse plastieken rennertje te voorschijn kwam. Uit een pakje van mijn vriend Ron Scherpenisse, die zich eveneens verkneukelt in het verse koersseizoen. Hij stak er ook maar gelijk een klein kunstwerk van eigen hand bij, uit zijn Kroontjes-reeks. Gestempeld en genummerd. Ik kreeg nummer 2 van 3!

2010-03-31T04:10:00.000-07:00

Nog vier nachtjes slapen....

2010-03-31T00:53:00.000-07:00

Terwijl de sympathieke jonge Steve Chainel vandaag in de Driedaagse-De Panne-Koksijde in de witte leiderstrui rijdt is men wat verderop bezig met de voorbereidingen op Vlaanderens mooiste. Zondag is het zover! Wie zou deze keer het sterkst zijn? Wint Tom Boonen de Ronde van Vlaanderen voor een derde keer? Ook Fabian Cancellara, die zo graag wíl, zou ik een zege niet misgunnen. Thor Hushovd, die in goeden doen ook tot winst in staat moet zijn, evenmin. Ook met Filippo Pipo Pozzato als winnaar zou ik kunnen leven. Spánnend wordt het, zoveel is zeker. Zondag ben ik aan de buis gekluisterd....

De gestolen fontein

2010-03-30T02:43:00.000-07:00

Een fraaie oude opname van La Banque Nationale et l'Avenue des Arts in Anvers, beleefdheidshalve toch ook maar aangeduid als Antwerpen. De Nationale Bank ziet er nog exact hetzelfde uit. Ik tik dit trouwens in de Bourlastraat, waarvan u links en rechts de hoeken ziet. De Avenue des Arts heet al decennialang Frankrijklei. De fontein rechts staat er niet meer. Maar is ze ook verdwenen? Neen! Ooit (ik weet niet waarom) is ze verplaatst. Ze staat nu voor Antwerp Expo, aan de Jan Van Rijswijcklaan.

2010-03-30T02:41:00.000-07:00

Waar blijven ze toch?

2010-03-29T01:15:00.000-07:00

Op de een of andere manier heeft de eigenaar van dit huis volgens mij nog niet de aantallen potentiële kopers aan de deur gehad die hem voor ogen stonden. Hij zal begonnen zijn met het bordje Te koop van de makelaar, bovenaan zijn gevel. Maar zo te zien schoot dat niet op. Dan maar ook een plakkaatje Te koop achter het rechtervenster. Nog niemand? Dan plakken we er ook nog maar een achter het linkervenster. En in het middelste. En, vermits de woning op een boogscheut van Frankrijk ligt, ook maar A vendre....Toemetoch, waar blijven ze nou?

Een andere tijd

2010-03-28T01:16:00.000-07:00

Al zolang ik haar ken herleest Geertje van tijd tot tijd Helene Defraye van Hubert Lampo, een van haar lievelingsboeken. Onlangs vond ze daar zelfs een gave eerste druk van, uit 1944. Ze zat die nu met latere edities te vergelijken, waarbij het haar opviel dat de auteur zijn boek geregeld aanpaste aan de Moderne Tijd. Zoals ook bijvoorbeeld Hergé jammer genoeg met zijn avonturen van Kuifje deed. Neem het slot van het eerste hoofdstuk, waarin Helene Defraye vrijaf heeft gevraagd aan haar baas: ‘Ze weigert, wanneer hij haar aanbiedt, ook morgen vrij over haar tijd te beschikken, als het nodig zou blijken. Hij krijgt het wel alleen voor elkaar, beweert hij. Ze legt er de nadruk op, dat ze nog vanavond weerkeert en morgen op post zal zijn.

2010-03-28T01:15:00.000-07:00

Toch lokt er iets in deze vrije dag haar aan wanneer ze een half uur later in de achteruitkijkspiegel van haar watervlugge Citroën de laatste huizen van de stad op de wiekende horizont ziet verdwijnen en de motor driest hoort oplopen onder de druk van haar hooggehakte schoen.’ Dit is de versie uit de elfde druk, uit 1972. Het origineel blijft toch veel mooier, al heeft ze een half uur langer nodig om op pad te geraken: ‘Ze weigert, wanneer hij haar aanbiedt, ook morgen vrij over haar tijd te beschikken, mocht het noodig blijken. Hij krijgt het wel alleen voor mekaar, beweert hij. Ze legt er den nadruk op, dat ze nog dezen avond met den sneltrein van kwart over tienen weerkeert en morgenvroeg zooals gewoonlijk weer op haar post zal zijn. Een uur later ziet ze onder de nog onrijpe zon achter het treinraampje de Antwerpsche voorgeborchten, waar haast overal de wasch te drogen hangt, met hun achtergevels in berookten baksteen voorbijschuiven.’

Kraanvogel en junior

2010-03-27T01:15:00.000-07:00

Toch knap dat een kraanvogel haar jong als zodanig herkent. Het lijkt als het nog maar pas kan lopen in mensenogen immers op een gans ander soort vogel. Maar de kraanvogel, de grus grus, laat zich niet van de wijs brengen en wacht geduldig totdat junior zich een volwassener kleed aanmeet.

Na een lange reis

2010-03-26T01:15:00.000-07:00

Trof in mijn beurs een nieuwkomer. Een muntje uit Slowakije! Dát heeft een lange weg afgelegd. Normaliter bevolken veelal Belgische, Duitse en Franse geldstukken mijn portemonnaie. Nu hoort Slowakije écht bij ons....

Uit de kast (11)

2010-03-25T02:15:00.001-07:00

Uit de poëziecollectie, waar ik zoals gebruikelijk voor deze rubriek met gesloten ogen voor ga staan, plukten mijn tastende handen ditmaal een van de bundels van Hugues C. Pernath naar buiten: Instrumentarium voor een winter (Literaire Pocket 108, De Bezige Bij, 1963). Daaruit het willekeurig opgeslagen, titelloze, vers op bladzijde 101:

Uit erkenning bestond de aanvang,
De hartstocht, die terugkeert
Getekend in schaduw, in adem
Zonderling kwaad.
Ergens, berouw de dag, ginds en grauw
En dood ontstak een steile tong.

Godsvrucht trok de grenzen,
Kwetsbaar in het zand,
De vloek, het schrift van droefheid
Veranderd, soms verbroken
Een lijf aan lijf geworden,
Gave stem.

Mikvlieg

2010-03-24T02:08:00.001-07:00

Mannen plassen regelmatig buiten de pot. Een waarheid als een koe. Ooit kwam een slimmerik (hoogstwaarschijnlijk een vrouwelijke) op het idee de heren een mikpunt te geven, een doel voor hun pipi. En voorwaar, dat helpt. Onwillekeurig probeer je toch dat nepinsect weg te plassen....

Biestjes mi ne langen stjêrt

2010-03-23T01:45:00.000-07:00

In het verre Adinkerke ligt pal tegenover het stationnetje het etablissement De Verloren Gernoare. De verloren garnaal. Toen ik dat zag moest ik aan Emma Crebolder denken. Deze sympathieke dichteres verwerkte ooit in een gedicht herinneringen aan haar jonge jaren, nabij Hulst in Zeeuws-Vlaanderen. Daarin een sample van een liedje dat ze zich uit haar jeugd kon herinneren: Gernaort, gernaort, biestjes / mi ne langen stjêrt, ze leven nog / ze beven nog, gernaort, gernaort. Merkwaardig hoe het Vlaams van Zeeuws-Vlaanderen over de West-Vlaamse kust tot aan Frans-Vlaanderen in sommige woorden trouw aan zichzelf is: gernoare is toch welhaast hetzelfde als gernaort?

Een oude traditie

2010-03-22T01:45:00.001-07:00

In de Westhoek geweest. In Bachten de Kupe, het stuk België dat gedurende de ganse Groote Oorlog onbezet is gebleven. Het was er heerlijk ontwaken, in een kamer met zicht op zee. Toen we de branding bestudeerden meenden we boeien te zien, maar die bewógen. Het bleken garnaalvissers te zijn. In Oostduinkerke wordt nog op folkloristische wijze door mannen op paarden op garnalen gevist maar in Koksijde, De Panne en (even over de grens in Frankrijk) in Bray-Dunes en Zuydcoote nog door beroepsvissers. Van de hotelière vernamen we een merkwaardig verschil. Aan de Vlaamse westkust worden de netten gekruid (gekrujen), getrokken. In Frankrijk is dat wettelijk verboden: daar moet je met schepnetten dúwen. Fascinerend om die mannen in de weer te zien. Hun verre voorvaderen gingen waarschijnlijk al op exact dezelfde manier te werk. En ook toen waren de meeuwen in de nabijheid....

2010-03-22T01:44:00.000-07:00

Poëzie aan de kust

2010-03-21T06:20:00.000-07:00

Aan de kust geweest. Daar werd in het indrukwekkende nieuwe gemeentehuis van Koksijde de dichtbundel Klaprozen en kamermuziek voorgesteld. Van de tien auteurs van wie daarin poëzie werd opgenomen, waren er negen aanwezig. Ik bracht er Voertaal ten gehore.
Meer informatie:

http://www.klaprozenenkamermuziek.blogspot.com/

EU-president erelid van VVL

2010-03-21T02:21:00.000-07:00

Herman Van Rompuy, de eerste president van de Europese Unie, is voortaan erelid van de Vereniging van Vlaamse Letterkundigen (VVL). Dat is de oudste schrijversvereniging van Vlaanderen, in 1907 opgericht door onder meer Herman Teirlinck en Karel Van de Woestijne. Van Rompuy is een verdienstelijk haikoedichter en reeds lang lid van het Haikoecentrum Vlaanderen, een onderafdeling van de VVL. Herman Van Rompuy, wiens benoeming tot EU-president internationaal ook goed was voor aandacht voor de versvorm haikoe, accepteerde de onderscheiding met graagte. Op deze foto bekijkt hij de bij het erelidmaatschap behorende penning in het bijzijn van VVL-voorzitter Tony Rombouts (links) en Ferre Denis van het Haikoecentrum Vlaanderen en secretaris-penningmeester van de VVL.

Dank voor uw begrip

2010-03-20T01:30:00.000-07:00

Op de Zeedijk in Oostende worden fietsers en voetgangers gewaarschuwd dat ze wegens werkzaamheden een stuk van de boulevard niet kunnen betreden. Welwillend wordt hen tevens de weg naar het station gewezen. Maar de ontwerper van dienst is klaarblijkelijk niet echt vertrouwd met de situatie ter plekke, want als je zijn aanwijzingen stipt opvolgt dien je zonder verpinken de zee in te gaan....

In de Kruidtuin

2010-03-19T01:30:00.000-07:00

“Hé kereltje,” groet

ik een mereltje dat graag

de lente vermoedt.

Haar eerste bad

2010-03-18T08:41:00.002-07:00

Het is lente, en dat betekent niet alleen een verhoogde activiteit bij de vogels maar ook bij onze vrienden de olifanten. Daarstraks was ik in de Zoo getuige van het eerste bad van Kai Mook. De jongste telg van de kudde wordt pas in mei één jaar, maar is al avontuurlijk ingesteld. Toen haar halfzus Mae Tagu in de poel aan het spelen was, kon ze zich amper inhouden. Het kostte enige aarzeling, maar uiteindelijk durfde ze toch het water in. Uiteraard hield de mama (zie onderste foto) toezicht op haar spattende spruiten....

2010-03-18T08:41:00.001-07:00

2010-03-18T08:40:00.000-07:00

Radio Nostalgia

2010-03-18T01:30:00.000-07:00

En hopla, ineens zit ik midden in een trip down Memory Lane: deze foto werpt me terug naar het begin van de jaren zeventig van de vorige eeuw. Toen ik nog lang haar had, en mijn muziek op vinyl kocht. Dit is de platenkelder van Van Vliet op de Bosstraat in mijn geboortestad Bergen op Zoom. Dat meisje links draaide daar de boel. Ze heet Marianne. Rechts, net niet op de foto, bevonden zich twee luistercabines. Daar heb ik heel wat langspeelplaten beluisterd. Veel kocht ik er niet, want dat liet mijn budget niet toe maar ik mocht van Marianne luisteren naar wat ik wilde want ik schreef er wel eens over in de schoolkrant. Zou ik best eens terug willen lezen, maar ja: vergleden in de Mist der Tijden. Schieten me zomaar te binnen: If I Could Only Remember My Name (die me zwaar tegenviel, al bij eerste beluistering) van David Crosby, After The Goldrush van Neil Young (die ik dan weer onmiddellijk aan het hart drukte) en The Hangman's Beautiful Daughter van The Incredible String Band en de titelloze langspeelplaat van It's A Beautiful Day, met daarop het fascinerende White Bird. De foto dateert uit 1973. Goh, da's al zévenendertig jaar geleden....

Lederen monster

2010-03-17T03:23:00.000-07:00

In Putte passeerde ik een etalage waarin heuse nostalgie wordt tentoongesteld: oude voetbalschoenen van het merk Adidas. Op zulke heb ik ook nog gespeeld (ik verdedigde in een ver verleden in de jeugd een tijdje de kleuren van RKFC, de Roomsch-Katholieke Footbal Club die vervolgens FC Bergen ging heten). Ook tegen zo'n ouderwetsche bal, een lederen monster, heb ik nog getrapt. Ik voetbalde graag als het motregende, maar het nadeel van die weersomstandigheid was wel dat zo'n bal met veter vreselijk zwaar werd van het vocht. Geen pretje om dan te koppen....

Een ander hart

2010-03-16T01:39:00.000-07:00

Het was al een poos geleden dat we elkaar lijfelijk troffen, maar de ontmoeting was wederom hartelijk. We 'moesten' samen uit eigen werk voorlezen, en voorafgaand daaraan namen we de tijd aan een tafeltje even bij te kletsen met een koffietje erbij. Paul Rigolle legde bij die gelegenheid zijn meest recente bundel, Van het hart een steen, even op een kastje naast onze tafel. Toen we opstonden - we hadden de naburigheid gans die tijd niet opgemerkt - zagen we pas dat die al die tijd gelegen had naast een, ja een wat? Iets van suikergoed? Iets van zeep? Hoe dan ook: een ánder hart! Toeval bestaat niet....

Meer over Van het hart een steen: http://www.hetwenkendevuur.blogspot.com/

Nog een beetje geduld

2010-03-15T01:41:00.000-07:00

Heel voorzichtigjes begint het nu op lente te lijken. De beste voorbode is natuurlijk het gedrag van vogels. De koolmeesjes en merels zijn hier in de kastanjes waarop deze werkkamer uitziet druk doende met het heen en weer vliegen met nestmateriaal. En in de Kruidtuin om de hoek beginnen sommige planten ernstige plannen te hebben er weer stevig tegen aan te gaan. Kijk maar eens naar de knoppen van de gele kornoelje (onder), de hydrangea (boven) en de magnolia. Het duurt niet lang meer voor die zich open plooien....

2010-03-15T01:40:00.000-07:00

Visserswijsheden

2010-03-14T00:30:00.000-08:00

Aan de haven van Oostende staat een druk door meeuwen omcirkelde viskraam met daarop de wervende test Bij Lima is alles prima. Toen ik die aanschouwde bedacht ik me hoe creatief visboeren met taal omgaan. Ik zag veel kramen met een pakkende slogan. Zo herinner ik me een kraam op de Grote Markt van Den Bosch met daarop Een goede wenk: eet vis van Henk! En hier in Vlaanderen rijdt een camion rond waarop de boodschap Vishandel De Praet. U de vis, wij de graat prijkt. Maar de allermooiste zag ik ooit op de markt in Vlissingen: Onze haring is een openbaring!

Beleef de lente

2010-03-13T00:31:00.001-08:00

De meeste mensen begrijpen niet zo goed dat je herfst en winter boven lente en zomer en regen en sneeuw boven droogte en zon kunt prefereren maar volgens mij is dat voor schorpioenen doodnormaal. Grofweg in februari, winter dus, verwekt en in grofweg november, stevig herfst dus, ter wereld gekomen. Desalniettemin zijn er zaken waarvoor ik de lente toejuich. De komst van veel mooie vogels bijvoorbeeld. De Vogelbescherming Nederland bouwde een prachtige website met webcams die registreren wat er zoal in de vele nestkastjes gebeurt: http://www.beleefdelente.nl/

De caravan van Frank Pollet

2010-03-12T01:15:00.000-08:00

Dertig jaar geleden debuteerde de dichter Frank Pollet. Sindsdien vergastte hij zijn lezers op negen bundels. In de laatste drie decennia publiceerde hij her en der ook 'losse' poëzie die hij tot nu toe nooit bundelde. Daar is nu iets aan gedaan: ze staat in Caravan! - Mobiele gedichten 1982-2009. Voor meer informatie: http://www.deglanzendeklaroen.blogspot.com/

Werkvoorziening

2010-03-12T00:15:00.000-08:00

Tot mijn verbijstering hoorde ik op het nieuws dat (ik ben benieuwd hoe de verhouding in omliggende landen is) het Belgisch leger sedert de afschaffing van de dienstplicht ondertussen nog wel 36.000 manschappen telt, maar dat daarvan slechts....15.000 man soldaat zijn!

Top Vijftig

2010-03-11T01:11:00.000-08:00

Dirk Christiaens, Hugo Claus, Mark Dangin, Frans Deschoemaeker, Christiaan Germonpré, Luuk Gruwez, Walter Haesaert, Philip Hoorne, Patricia Lasoen, Herman Leenders, Pol Le Roy, Roger M.J. de Neef, Hugues C. Pernath, Erik van Ruysbeek, Hedwig Speliers, Paul Snoek en Anton van Wilderode. Het zijn mooie namen. Ze behoren tot de favoriete dichters van Thierry Deleu. Die stelde voor een essay voor Verlaine, over het jongste nummer van het tijdschrift Heibel, een eigen Top Vijftig van lievelingsdichters op. Het doet me goed te merken dat ik daar bij hoor:
http://verlaine.web-log.nl/verlaine/2010/03/heibel-1-15e-ja.html

Het gaat goed tot aan de grens

2010-03-11T00:32:00.000-08:00

Op 22 november 1966 werd Jelle Zijlstra minister-president van Nederland. Op 28 januari 1967 kwam de single Jelle zal wel zien van Johnny Hoes binnen in de Top Veertig. Het plaatje zou het tot nummer 7 schoppen. Waar we heen gaan? Jelle zal wel zien! luidde het refrein. Was Zijlstra een populaire premier? Misschien, maar niet lang want op 5 april 1967 was het al gedaan met Zijlstra's regering. Jelle zal wel zien was een bewerking van Yellow Submarine van The Beatles. Het gaat goed tot aan de grens is een treffende regel uit een van de coupletten. Het Kabinet-Zijlstra maakte niet eens de honderd dagen vol: na 85 dagen ging de stekker er uit. In de na-oorlogse parlementaire geschiedenis staan nóg twee kabinetten geboekstaafd die het niet eens honderd dagen volhielden: het Kabinet-Beel II wierp in 1959 reeds na 80 dagen de handdoek in de ring. Dan hield Jan Peter Balkenende het met zijn Kabinet-Balkenende I net iets langer uit: dat sneuvelde in 2002 'pas' na 86 dagen. Overigens maakten sedert de Tweede Wereldoorlog slechts 6 Nederlandse kabinetten de rit vol: Drees II, De Quay, De Jong, Lubbers I en III en Kok I.
http://www.youtube.com/watch?v=Ykm1KWTfObE

Een halve snapshot

2010-03-10T07:09:00.000-08:00

In het literair café Den Hopsack in Antwerpen was het ter gelegenheid van de opening van Dubbel, de expositie van beeldend werk van negen dichters, plezierig druk. Mensen kwamen voor de poëzie, maar ook voor elkaar. Uiteraard werden er ook foto's gemaakt. Zo hield Albert Hagenaars zijn lens voor Geertje Hoefnagels en Roger Nupie. Die waren zich daarvan bewust. Richard Foqué klaarblijkelijk niet. Hij had zich zojuist een bundel van me aangeschaft maar die nog niet gelezen. Ik wens dan ook te benadrukken dat er geen oorzakelijk verband is tussen de inhoud ervan en zijn, laten we zeggen, wat triestige blik. Roger vindt het 'een mooie en tegelijkertijd wat vreemde foto', en verzon er een onderschrift bij: "Roger Nupie was op de vernissage van de tentoonstelling Dubbel blijkbaar opgetogen na lange tijd Geertje Hoefnagels terug te zien. Richard Foqué toont al dan niet toevallig de achterflap van een bundel van Bert Bevers, alsof hij de kijker er wil aan herinneren dat wel degelijk Bért de levensgezel van Geertje is…."

Vruchtbaar Gelderland

2010-03-10T01:16:00.001-08:00

Gelderland schijnt sowieso een vruchtbare bodem voor wegzakkende torens te hebben. Want Hans Mellendijk meldt dat er aan de Rentenierstraat in Lichtenvoorde (in de gemeente Oost Gelre in de Achterhoek) óók een exemplaar aan het scheefzakken is: de toren van de Nederlands Hervormde Johanneskerk.

Uit het lood

2010-03-09T11:20:00.000-08:00

Er zijn niet alleen in Italië scheve torens. Mijn vriend Kees Wagtmans laat weten dat er ook in Nederland een exemplaar van bestaat, en wel in Acquoy aan de Linge, in de Gelderse Betuwe. Hij stuurt ook bijgaande foto mee. Uiteraard even het internet op geweest, en daar opgestoken dat Acquoy uitgesproken dient te worden als Akkooi, dat de toren in kwestie 15de-eeuws is en 115 centimeter uit het lood staat. Bizar: in het amper 600 inwoners tellende plaatsje is op het kerkhof naast deze toren het graf te vinden van een....mevrouw Pisa!

Het is niet de enige....

2010-03-09T00:38:00.002-08:00

In Pisa staat een scheve toren. Op de een of andere manier is dat bouwsel wereldberoemd geworden, en heel veel mensen nemen aan dat zulks gebeurde omdat het heel bijzonder is dat een toren scheef gaat staan. Dat dacht ik ook altijd, totdat ik de vlakte van de Po doorkruiste. Er zijn daar namelijk - klaarblijkelijk is de grond er te zacht om torens lange tijd in de juiste positie te kunnen blijven torsen - maar zát scheve torens en torentjes. Bij het aanschouwen van het eerste exemplaar dacht ik nog van 'Hé, Pisa is niet de enige plaats met een scheve toren' maar toen ik er steeds meer bemerkte (vergeet uiteraard de Due Torre in Bologna niet, die staan ook niet bepaald kaarsrecht) vroeg ik me veeleer af waarom juist die éne toch zo befaamd is geworden....